Het beleggingsjaar 2018 eindigde onrustig in een decembermaand die voor wereldwijde aandelenmarkten qua resultaat tot één van de slechtste in decennia mag worden gerekend. Hoe anders is de start van 2019. Met name afgelopen week was een positieve stemming waar te nemen en leken angst en onzekerheid naar de achtergrond te zijn verdreven. Juist in een week waarin het voorstel tot de Brexit-deal van Theresa May door het Britse Lagerhuis werd verworpen met een verpletterende meerderheid van stemmen. Niet eerder leed in het Verenigd Koninkrijk een regeringsleider een dergelijke grote nederlaag. De motie van wantrouwen jegens de regering die vervolgens door Labour leider Jeremy Corbyn werd ingediend behaalde geen meerderheid, waardoor premier May zich kan gaan richten op haar ‘Plan B’. Echter de tijd dringt om nog voor de formele deadline van 29 maart een deal op te stellen waarmee alle betrokken partijen, de Britse regerings- én oppositiepartijen alsook de regeringsleiders van de landen in de Europese Unie, kunnen instemmen. Een aantal scenario’s, zelfs waarbij ook uitstel of mogelijk afstel van het daadwerkelijke vertrek van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie behoren, zal in de komende weken het nieuws domineren. Een nieuwe no-deal zou in de aandelen-, obligatie- en valutamarkten opnieuw tot grote onzekerheid of zelfs tot chaos kunnen leiden.

In de handelsoorlog tussen de VS en China mag ondertussen gesproken worden van de-escalatie. Na de ontmoeting tussen Donald Trump en Xi Jinping tijdens de recente G20-top in Argentinië wist een handelsdelegatie vorderingen te maken met de intentie om sancties te verminderen. Er wordt zelfs voorzichtig gehint op het beëindigen van de handelsoorlog. Beleggers reageerden positief op deze ontwikkelingen.

Ook de beleidsmakers van de Amerikaanse Federal Reserve, de koepel van centrale banken, gaven bij monde van Fed-voorzitter Jerome Powell een geruststellend signaal af met een meer flexibele opstelling over het monetaire beleid. In de markt wordt daarom vooralsnog geen rekening gehouden met een verdere verhoging van de beleidsrente op korte termijn. De rente op 10-jarige Amerikaanse Staatsobligaties bleef na de jaarwisseling redelijk stabiel, waar de rente op kortlopende leningen juist in de afgelopen periode is gestegen.

Tot slot lieten verschillende indicatoren en macro- en bedrijfseconomische cijfers een wisselend beeld zien. Of het broze herstel in 2019 daarmee voldoende bestendig is zal moeten blijken. De komende tijd zal er dus nog heel wat water door de Thames en de Potomac moeten voordat nieuwe ‘evenwichten’ ontstaan waardoor beleggers meer rust krijgen, volatiliteit vermindert en gebouwd kan worden aan stabielere rendementen.