Piet Bonants is van huis uit bouwkundig tekenaar, maar rolde via zijn tante in de horeca. Vanaf 1977 runt hij samen met zijn vrouw Els ’t Pelgrimshuis in het Noord-Limburgse Smakt. Het etablissement ademt de sfeer van vroeger, maar achter de schermen is alles volledig up-to-date. “Ik ben wel iemand van de vooruitgang. De lat moet hoog, anders vind ik er niks aan.”

Onder het afdakje bij de ingang van ’t Pelgrimshuis zit een klein oud dametje. Voorzichtig nipt ze van haar Irish Coffee. Het lijkt alsof ze er ter decoratie is neergezet is, zo goed past ze bij de authentieke sfeer van ’t Pelgrimshuis. Piet Bonants lacht hartelijk: “Oh die dame? Een vaste klant! Ze komt elke dag een Irish Coffee drinken.” ’t Pelgrimshuis is al jaren een fenomeen in de regio en zeker ook ‘in de Smakt’ zelf. Zeven dagen per week is het café-restaurant geopend voor gasten. Daarnaast is ’t Pelgrimshuis het vaste honk van diverse verenigingen en er zijn feesten, trouwerijen en uitvaartdiensten. In 1977 kreeg Piet de kans om het dorpscafé over te nemen: “Ik wilde niet zomaar een dorpskroegje runnen. Er moest wel vooruitgang in zitten. We besloten om het vijf jaar aan te kijken en dan te beslissen of er groei in zat.” Dat bleek het geval en in de jaren die volgden ontpopten Piet en zijn vrouw Els zich tot rasechte horecaondernemers.”

In de jaren negentig kwamen de ontwikkelingen rond ’t Pelgrimshuis in een stroomversnelling toen Bonants het gebouw van de kerk kon kopen. Piet: “Sinds het ontstaan in 1910 was het café – bedoeld voor pelgrims van het St. Jozef bedevaartsoord – van de kerk. Maar door de moderne kwaliteitseisen voor het pand besloot de kerk toch te verkopen. Daarna konden we flink investeren en uitbreiden.” Momenteel[GH1]  biedt het Pelgrimshuis 13 fulltime banen en zijn er 5 vaste koks in dienst. Zelf werkt Piet vooral achter de schermen, maar in de weekenden staan hij en zijn vrouw achter de bar. Het à la carte menu staat in de wijde omtrek bekend om zijn kwaliteit. Piet: “We brengen oer-Hollandse gerechten uit grootmoeders tijd in een modern jasje.” Hoewel de klantenkring is uitgebreid met de groei van het toerisme in de streek en de bekendheid in de hele regio koestert het echtpaar de mensen ‘oét het dörp’: “We zijn groot geworden dankzij het dorp. Sowieso staan we dicht bij onze gasten, we luisteren naar hun wensen en zijn niet bang om verder te kijken dan onze neus lang is.” Is dat de sleutel tot hun succes? “Zeker,” zegt Piet, “én ons personeel. We doen het samen.”

Hoewel Piet en Els het druk genoeg hebben met het Pelgrimshuis, is er nog tijd voor een andere passie: pony’s. Els’ liefde voor paarden heeft Piet besmet en samen hebben ze nu zo’n 150 shetlandpony’s. Piet: “Pure hobby. We nemen deel aan fokplannen en zetten in op kwaliteit.” Trots: “Zowel onze hengstenlijn als onze merrielijn hebben al Nederlands kampioenen voortgebracht.”

De prestatiedrang kruipt waar het niet gaan kan? Piet: “Ja, ik ben wel iemand van de resultaten. Als ik ergens aan begin, leg ik de lat hoog. Anders vind ik er niks aan.” Zo is ook de klik met Aureus ontstaan. Piet: “Ik verwacht van een beleggingsadviseur dat hij even streberig is als ik. Vroeger zat ik met mijn beleggingsdeel bij een bank, maar daar kwamen ze pas in actie toen ik dreigde weg te gaan. Via mijn accountant kwam ik bij Aureus aan tafel en dat klikte meteen. Het leuke is, die jongens zijn ook bijna allemaal uit het bankwezen gestapt, ze hebben dezelfde drive die ik als ondernemer ook heb. Bovendien is zo’n belegging een meerjarenplan en dan wil ik niet ieder jaar met iemand anders aan tafel zitten. Logisch toch? Ik wil het beste voor mijn geld, we hebben er jarenlang hard voor gewerkt.